TEK EBEVEYN ANNELER İÇİN NE YAPILABİLİR?
Tek ebeveyn anne ya da bekâr annelerin sosyal, duygusal finansal yardım ve ilgiye ihtiyaçları vardır. Yalnız annelerin çoğu iş ve aile rolleri arasındaki zamanlarını dengelemede başarısızdırlar (Maznah, Aminah veSiti, 2009). Bu olumsuz sonuçlar, çocukların sosyal ve duygusal sorunlara, depresyona, okulu bırakma (Charon ve Vigilant, 2006) gibi acı veren psikolojik deneyimlere, strese, çatışmaya ve ikileme maruz bırakmaktadır( Zastrow, 1998).
Stresli durumdaki bireyler genellikle kendilerine güvence, rahatlık ve duygusal destek sunabilecek yakınlık ve sosyal destek ararlar (Hewstone,2008). Sosyal refah hizmetleri ve destekleri, bekâr annelerin ihtiyaç duyduğu duygusal ve zihinsel desteği sağlarken (Haleman, 2004), toplum merkezlerinden, okul sistemlerinden ve dini kuruluşlardan gelen desteklerin, özellikle dul olan ve boşanmalar nedeniyle yalnız kalan annelere, yeni durumlarına ve beklenmedik deneyimlere uyum sağlamaları konusunda yardımcı olabileceği ileri sürülmektedir (Nelson, 2000; Clark, 2005).
Ayrıca geniş kapsamlı programlar, bekâr annelere yasal savunuculuk ve ortak çocuk velayeti düzenlemeleri yoluyla uzun vadeli destekler sağlayabilir. Bu programlar, iş-aile çatışmasının hafifletilmesi ve istihdam istikrarının kolaylaştırılması ile ilgilenmektedir (Ciabattari, 2004).
Zaman yönetimi ve bütçeleme becerileri gibi yaşam yönetimi becerileri, bekâr annelerin yaşamlarını yönetebilmeleri için oldukça yararlı görünmektedir (DeBord, Canu ve Kerpeltnan, 2000).Tek başına ebeveynlerin zihinsel olarak güçlendirilmesiyle ilgili diğer özel eğitim desteklerinden biri, bireysel ve grupla psikolojik danışma hizmetleridir. Danışmanlık profesyonel destek sistemleri olarak kabul edilmektedir. Bireysel danışmanlık ve grup danışmanlığı; kişisel sağlık, anne ilişkileri, çocuğun psikososyal gelişimine yönelik işlevler üzerinde olumlu etkiyi kolaylaştırabilir (Lipman ve Boyle 2005). Bireysel psikolojik danışmada ise danışman, ailelerin gerçek ve sembolik kayıplarını gidermelerine ve yaşanan karışıklığın ortasında tutarlılık bulmalarına yardımcı olabilir. Ayrıca grup danışmanlığı, bekâr annelerin ihtiyaç duydukları destek türlerini ve problem çözme girişimlerini paylaşmak ve tanımlamak için bir platform oluşturabilir (Rais, 2007).Çalışan tek ebeveyn annelerin, iş’te geçirilen zaman ile aile ve kişisel hayat için harcanan zaman arasında denge kurmalarına yardımcı olacak çeşitli eğitim ve destek programlarından yararlanmaları sağlanabilir. Bu amaçla, Robbins ve McFadden, (2003), tek ebeveyn annelere; ebeveynlik ve çocuk gelişimi, iş, aile çatışmasının çözülmesi, istihdam becerilerinin arttırılması, finansal yönetim, sağlık ve beslenme bilgilerinin yanı sıra değişim ile başa çıkma yolları hakkında eğitim destek programları sunulmasını önermiştir. Bu tür destek ve danışmanlık türleri, bekâr ebeveynlere ekonomik statülerini artırmada dolaylı olarak yardımcı olabilir ve daha ileri bir eğitim sunarak yönetim ve girişimcilik becerileriyle donatılmaları konusunda motive edebilir. Ayrıca, tek ebeveyn annelerin örgütlenmeleri, hayatlarını daha güçlü yönetebilmeleri için de yararlı olacaktır. Tüm bu destek çalışmaları, yalnızca tek ebeveyn annelere değil, onların yetiştireceği çocuklara, dolayısıyla toplumun gelecekteki refahına yapılacak olan yatırımlardır ve konu bu yönüyle de büyük önem taşımaktadır.
